Hang on! Stay strong!
Good times are coming. Je voelt het in je botten, in je hele wezen. Je weet dat het komt. Alleen de vraag wanneer. En hoe hobbelig de weg nog is er naartoe. Na ruim drie maanden weer in een enorme rollercoaster terecht te zijn gekomen, lijkt heel rustig aan, een periode van rust aan te zijn gebroken. Medicatie wisselingen zijn niet zo grappig. Zeker niet als het er 3 zijn in ongeveer 6 weken. Dat is even hard werken. Je voelt je gewoon niet lekker. Je energie niveau lijkt weer op een half jaar geleden. Je mood is om op te schieten en het kost weer behoorlijk wat energie om ook maar iets te ondernemen. We hebben de hormoonpil, die zo lekker liep, gedag moeten zeggen. Een ei-sprong is kennelijk niet wat we willen. Heeft natuurlijk met de hormonen te maken. En deze hormonen moeten in het gareel gehouden worden. We willen niet weer een hormoon kanker opzoeken. We kregen er weer een angst bij. Want deze pil was de laatste in de rij voor mij. Je wil niet weten we...