Cindy's verhaal

 Kut, Bijna, so close en toch iets te ver weg. Geen spijt. Geen spijt van de keuzes die we hebben genomen en de beslissingen die we hebben moeten maken. Het had gekund. Het had bijna zo geweest dat ik er "clean" doorheen zou komen. Maar het is niet zo. We zijn niet "clean", we zijn niet kanker vrij. Vandaag wel de definitieve bevestiging dat ik straks mijn werk nog kan doen met mijn linker arm. De oksel is echt kanker vrij.  Maar het weefsel in de borst is niet goed genoeg.  Er zijn nog sporen van de tumor en sporen van de cellen in het voorstadium van kanker gevonden in die verrekte linker borst. Minimaal. Maar genoeg om te beslissen dat ik afscheid moet gaan nemen. Ik moet afscheid nemen van een stukje van mezelf. En er komt niets voor terug.  Over ongeveer 6 weken ga ik weer onder het mes en gaan we afscheid nemen van die linker. Het zij zo. Het is goed. Ik moet wel bekennen dat de schok toch evengoed nog wel even flink was. De hoop groeit toch sneller dan de acc...

 Post-op=na de operatie. Het is zaterdag morgen 3 december 07.00 uur. Ik ben wakker. Wakkerder dan gisteravond. Ik doe het niet zo goed op pammetjes. Voor de operatie kreeg ik een oxazepam. Een rustgever. Prima, maar ik wordt daar zo lang zo duf van. Alles is langs me heen gegaan. Pas toen ik vanmorgen om 2.45 wakker lag na samen met John even naar de wc te zijn geweest, zinkt het in. Daarna maar een uurtje geslapen. Prima. Goedemorgen allemaal. Zere oksel en een pijnlijke borst. Geen verband want alles is aan de binnenkant gehecht. Geen litteken onder mijn tepel maar een beste jaap aan de buitenkant. De reden is dat, mocht er een 2e operatie nodig zijn, dan gebruiken ze deze lijn zodat er geen dubbel litteken ontstaat. Slim bedacht en fijn besloten. Pijnbestrijding bestaat uit paracetamol en ibuprofen. Bh aan voor extra ondersteuning en die heb ik wel nodig. Ik zal jullie niet langer in spanning houden. Ik zou nu moeten wachten op 2 uitslagen. Wat doet mijn oksel en wat doet mijn ...