Cindy's verhaal

 Voor ik verklap of de bloedwaardes goed waren en ik vanmiddag mijn 4e kuur en tevens laatste van de heftige 4 heb gekregen (✅️), eerst even de week doornemen.  En wat een week was het weer. De 2 weken van kuur nummer 3 waren even wat zwaarder dan de 2 weken van kuur 2. Even wat meer vermoeid. Goeie dagen ietsje minder goed. Symptomen bleven even langer hangen. Slapen ging iets minder goed. Maar het was te verwachten. Elke kuur gaat de batterij iets meer leeg en vult niet maar helemaal aan. En m'n eetlust? Wanneer gaan we eten en vooral wat en hoeveel?? 🤪🤦‍♀️🙄🤔 In mijn vorige verhaal heb ik verteld hoe het gesprek met de oncoloog is verlopen. En het goede nieuws wat daar uit voort kwam. Wat ik nog niet had verteld is dat ik een verzoek heb ingediend om mijn operatie niet in alkmaar te laten doen maar in het AVL, het antoni van leeuwenhoek ziekenhuis. Dit is het oncologie ziekenhuis van Nederland. Dus eigenlijk makkelijk gezegd: het kanker ziekenhuis. Dit had ik nog niet ve...

 Dinsdag 19 juli, Nederland zucht onder de warme zomerzon. Ik heb vanacht onder een dekentje geslapen. Zonder ventilator of iets dergelijks. Want ik heb het koud. Gister en vandaag heb ik last van een koude neus en koude benen. Tja, ik vind het niet verkeerd. Al snap ik wel dat sommigen van jullie denken: die is niet goed!! Klopt🤪 Twee dagen en opgesloten zitten in een huis met de ramen en deuren potdicht. Zonneschermen naar beneden. Temperatuur loopt binnen op tot 24.5 graden. Met alles zo dicht kan ik ook niet naar buiten kijken. En energie voor activiteiten heb ik niet. En wil ik ook niet. Uitzitten!! Bank hangen. En vooral rustig blijven.  Het weekend was heftig. De 0% energie dagen gingen afgelopen vrijdag, dag 3 na de chemo van woensdag, genadeloos in. Je weet dat ie komt. En toch was het even een mentale mokerslag. Het weekend was niet veel beter. Vooral de zondag niet. Maar dat heb ik een klein beetje zelf gedaan. Het was zaterdag middag en avond even zo gezellig op d...

 D-day voor ronde 3.  Na een paar bewogen dagen waarin veel is gebeurt op covid en ziekenhuisafspraken niveau, waar ik maar even niet over ga uitweiden, is de dag weer aangebroken. De afgelopen bewogen dagen hebben er wel voor gezorgd dat het mentaal even zwaar was om maandag, dinsdag en de lange woensdag ochtend, door te komen. Emoties lagen enorm onder de oppervlakte en het rationele en stille hoofd had even enorm veel moeite om rustig en stil te blijven. Ik had echt even een paar lieve mensen uit mijn omgeving nodig om dat hoofd weer even rustig te krijgen en weer de neus de goede kant op. Ik leg het nu ook als volgt uit. De rauwe, nieuwe, heftige achtbanen hebben nu echt plaats gemaakt voor een vaste kalender. We weten nu na 2 rondes wanneer de pijn punten en lastige momenten komen en we kunnen daar goed op inspelen. De rest van de tijd is rustig afwachten op beter. Dat rustig afwachten geeft ruimte en tijd. Ruimte en tijd om andere processen te laten starten. Zowel bewust...

 Woensdag vandaag. Kruis nummer 4 op mijn afstreep lijst. Begin van de 4e week. Aan het eind van deze week (mijn week loopt van woensdag tot en met dinsdag) zitten we op de eerste helft. De eerste helft van de 4 heftigste chemo's.  Het super sterke hoofd maakt af en toe ruimte voor bedenksels en besef momenten. We zouden vandaag alweer een tijdje aan het werk zijn na een heerlijke wandel vakantie in het zwarte woud. Waar we met de vouwwagen diep in de bossen hadden genoten van elkaar en van de natuur. Waar we de toppen van de bergen zouden opzoeken en om ons heen zouden kijken en ons zouden verwonderen over de mooie natuur en even dankbaar zijn dat we weer op onze favoriete plek zouden zijn. In de bergen en bossen.  Het besef dat ik sinds 2016 altijd bang ben geweest om zonder John verder te moeten. Na z'n infarct is het leven veranderd en is er een angst om alleen verder te moeten als het niet goed zou gaan met z'n hart. En dan ineens beseffen dat ik nu dat plekje heb in...

 Hoe een dag die mwa begon, eindigde in een topdag! Het is vandaag 2 juli. Dag 4 van de 2e chemo. Gisteren 1 juli de eerste dag dat ik kon merken dat het minder gaat. Energie wordt uit je geslurpt zonder dat je er ook maar iets aan kunt doen. Waar je donderdag de trap nog 5x op kon gaan zonder al te veel last, ga je dat vrijdag ochtend doen om even een mandje was mee te nemen om die in je tuin op te hangen. Ik moest 10 minuten op adem komen. Nou, dan weet je dus dat het begint. De 2e ronde. Nu hopen dat het iets beter gaat dan deze dagen uit mijn vorige ronde. De ronde die samen viel met de covid. Ik hoest nog. Meer een droge en minder een nare slijm ophoestende hoest. Rare zin. Maar jullie snappen m vast. Gisteren was dus een mindere dag. Veel geslapen. En ik ging er eigenlijk van uit dat dat vandaag ook zo was. Slechte nacht gehad. Weinig geslapen. Hoe dat kon? Geen idee. M'n lieve mannen waren even een avondje samen weg. In de buurt, even naar de vrijwilligersavond van de voetba...