Post-op

 Post-op=na de operatie.

Het is zaterdag morgen 3 december 07.00 uur. Ik ben wakker. Wakkerder dan gisteravond. Ik doe het niet zo goed op pammetjes. Voor de operatie kreeg ik een oxazepam. Een rustgever. Prima, maar ik wordt daar zo lang zo duf van. Alles is langs me heen gegaan. Pas toen ik vanmorgen om 2.45 wakker lag na samen met John even naar de wc te zijn geweest, zinkt het in. Daarna maar een uurtje geslapen. Prima.

Goedemorgen allemaal.

Zere oksel en een pijnlijke borst. Geen verband want alles is aan de binnenkant gehecht. Geen litteken onder mijn tepel maar een beste jaap aan de buitenkant. De reden is dat, mocht er een 2e operatie nodig zijn, dan gebruiken ze deze lijn zodat er geen dubbel litteken ontstaat. Slim bedacht en fijn besloten. Pijnbestrijding bestaat uit paracetamol en ibuprofen. Bh aan voor extra ondersteuning en die heb ik wel nodig.

Ik zal jullie niet langer in spanning houden. Ik zou nu moeten wachten op 2 uitslagen. Wat doet mijn oksel en wat doet mijn borst. We hebben nu al 1 uitslag binnen. Tijdens de operatie zijn de klieren al gecheckt in mijn oksel. Deze zijn SCHOON!! Niks leeghalen van de oksel! Niks beperking aan mijn linkerarm! Jiehaa!! Nog 1. Nog 1 uitslag. Nog 10 dagen wachten. 12 december hebben we gesprek met de chirurg. Dat zal de uitslag zijn van de borst. 

Wat een uitslag. Voor mij de belangrijkste tot nu toe. Ik kan mijn werk blijven doen. Ik kan iedereen als masseur blijven helpen met hun klachten. Ik kan blijven knutselen. Ik kan.... pffff. Wat een nieuws weer. Ik heb geen idee wat ik aan het doen ben. Als ik de eerst paar blogs terug lees, en besef dan wat ik nu opschrijf. Mijn hemel. Dat is best bijzonder. Ik ben zo dankbaar. En tegelijkertijd weer dat kleine schuldgevoel: ik wel, helaas anderen niet. 

Wat een team gister. Wat een superteam. Een anesthesist uit st pancras,  hier om de hoek. Grappig. Pre-op verpleegkundige die mijn rug tattoo wel even wilde zien en wat makkelijk kon want ik had zo'n operatie schort aan. Een chirurg die de operatie nog even met mij door nam. Fijn. Want 1 ding wisten we nog niet. En gewoon chill. Boven op een wit besneeuwde bergtop stond ik toen ik in slaap viel. Valt dan zo tegen als je 30 seconden later weer wakker wordt gemaakt. Althans zo voelt het. 

Ik mocht al snel op de verkoever een ijsje. Die maar een peer. De verpleegkundige geeft aan collega's aan dat het de laatste is. 5 minuten later komt een nieuwe doos. Een andere verpleegkundige vraagt aan mij: heb je al een ijsje gehad? 3x raden wat ik zei. Na mijn 2e ijsje terug naar de verpleegafdeling. Naar Johnny.  Mijn Johnny. Heerlijk om elkaar dan weer te zien. Daarna vreselijk lol gehad. Om 18.00 kreeg ik eindelijk na 24 uur weer iets te eten. Wat is zo'n broodje dan lekker. Om 20.30 uur was ik weer thuis. Thuis bij mijn andere grote kanjer. Mijn Robbie die samen met opa en oma het halve huis hadden opgeruimd. Wat een feestje. 

De pijn valt mee. De komende dagen rustig aan. Even tot rust komen. 12 december weer een D-day. 

Allemaal een fijn sinterklaas weekend en viering. Ik heb mijn mooiste sint kado al binnen. Nu gaan we voor het mooiste kerstkado!!

-xxx-