Confrontaties en parkeren

 Wat een aangename rustige paar dagen heb ik gehad. En ik heb er nog een paar in het vooruitzicht. Elke dag even kunnen werken aan m'n lijf. Of een kort sportschema in m'n krachthonk😁. Een stuk wandelen in de buurt en gister even mijn hoofd en lijf getest. De meest prettige route die ik loop is de roet route in schoorl. De route is gemaakt na de vreselijke branden in dat gebied een aantal jaar terug. Het heeft alles in zich. Bos, hei, water, duin en trappen. Stijl, zwaar zand en traplopen. Een route die je niet loopt om het lopen zelf maar een route die ik loop om mezelf even te testen. Door de stijle en zware stukken krijg ik mijn adem weer in het gareel, voel ik me krachtig als ik die stijle en zware stukken door boender. Ik wilde m nu lopen omdat ik niet zo goed kan inschatten wanneer ik dat weer kan. En wat was de tocht heerlijk gister. Het ging zo makkelijk. Wel de tijd genomen om even op elk bankje te gaan zitten en even te genieten van het uitzicht en de vogels. De koeien gezien rond het meertje en mama gans bracht haar Kids naar het water. Ik was vroeg dus kwam bijna niemand tegen. Ik en de natuur. Een feestje.

De week stond in het teken van confrontaties met mezelf en dingen parkeren. Dingen parkeren zoals mijn geliefde sup board. Die is uit logeren bij mijn lieve nichtjes. Ik ga er dit jaar geen gebruik meer van maken. Zij misschien wel. Beter dan in een box verstoffen. Werk contacten om even dingen door te nemen. Afspraken in de agenda zetten want het worden er stiekem wel heel veel in korte tijd. Auto naar de keuring, tja ook dat gaat door. En ook even  leuke dingen plannen. Maandagavond even heerlijk genoten van de zon aan het strand. Dinsdagavond even eruit met m'n zus naar mijn tante en nichtjes. Donderdag even kijken bij KSV. En vandaag lunchen met een paar collega's van het werk. 

De confronterende dingen moeten ook geregeld worden. Nee dat zeg ik verkeerd. Wil ik geregeld hebben. Woensdag gezellig weer 25 minuten op m'n buik met oorkleppen op in de mri. Mijn hemel, we zijn tegenwoordig zo handig en kunnen van alles bedenken en uitvinden.  Hoezo maakt dat apparaat dan zo'n enorme klere herrie?? 

Even naar de huisarts voor een gesprek. Even dingen bespreken. Ook minder leuke dingen. Voor als het toch een verkeerde kant op dreigt te gaan. Ik wil dingen uit mijn systeem hebben en parkeren. Liever nu dan later. En ik heb sinds gister een kort koppie. Jup, m'n vlecht is er af. Het zat te veel in mijn hoofd. De overgang van super lang naar kaal.  Mijn vriendinnetje en kapster maandag een bericht gestuurd met mijn idee. Laat ze nou net hetzelfde idee hebben? Dus geregeld. We gaan in etappes. Ben benieuwd wie er van mijn vrienden en kennissen mij nog kennen met kort haar. En wat heeft m'n dinnetje het goed gedaan. We hebben even samen goed gejankt. Maar heb een guitig kort koppie. En ben er blij mee. Ook even heel makkelijk. 

Vandaag zouden we afreizen naar Twente. Vandaag zouden we aansluiten bij onze roparun familie. Maar dat gaat niet door. Wie de website van runningteam 222 opzoekt op internet en het smoelenboek opent, vind mij daar ook. En als ik dan het stukje lees wat ik bij mijn foto heb geschreven is dat oom confronterend. Ik sta nu ineens aan de andere kant van de streep. Oke niet helemaal. Want ik ga voor volledige genezing. Maar toch. In het kader van confronterend is dit er wel 1 hoor!!

Ook op Facebook vind je runningteam 222. Heb je even niks te doen? Kijk even of je een berichtje bij hun achter kan laten en steun ze op afstand. Net als ik helaas moet doen. Het zijn kanjers die ik in oktober heb mogen leren kennen en die gelijk aanvoelen als een soort familie. 

Runningteam 222 zet m op!! 

Ik ga me weer klaar maken voor de volgende week.