Beseffen

 Woensdag vandaag. Kruis nummer 4 op mijn afstreep lijst. Begin van de 4e week. Aan het eind van deze week (mijn week loopt van woensdag tot en met dinsdag) zitten we op de eerste helft. De eerste helft van de 4 heftigste chemo's. 

Het super sterke hoofd maakt af en toe ruimte voor bedenksels en besef momenten.

We zouden vandaag alweer een tijdje aan het werk zijn na een heerlijke wandel vakantie in het zwarte woud. Waar we met de vouwwagen diep in de bossen hadden genoten van elkaar en van de natuur. Waar we de toppen van de bergen zouden opzoeken en om ons heen zouden kijken en ons zouden verwonderen over de mooie natuur en even dankbaar zijn dat we weer op onze favoriete plek zouden zijn. In de bergen en bossen. 

Het besef dat ik sinds 2016 altijd bang ben geweest om zonder John verder te moeten. Na z'n infarct is het leven veranderd en is er een angst om alleen verder te moeten als het niet goed zou gaan met z'n hart. En dan ineens beseffen dat ik nu dat plekje heb ingenomen. Men is nu bang om zonder mij verder te moeten. Nee, we gaan er niet van uit. Maar die gedachten horen er ook bij.  

Het besef dat IK het ben. Fuck. IK heb kanker. Ik ben ziek. Ik ben aan het vechten. Ik voel me ziek. Ik ben niet meer de Cindy die ik wil zijn. Ik ben anders. Ik zit ook anders in m'n lijf. Ik douche, poets m'n tanden, kleed me aan. Maar niet meer als Cindy. Het is niet meer mijn lijf. Ik kijk in de spiegel. Herken m'n reflectie. Maar ik zie mezelf niet meer. Als ik in bed of op de bank naar m'n lijf kijk zie ik hetzelfde als altijd. En toch voelt het lijf niet meer van mij. Ben geen vriendjes meer met mijn lijf. Ik leef in m'n hoofd. Van moment tot moment. Van energie puntje naar energie puntje. Vanuit m'n hoofd. Ik denk dat als ik vanuit m'n gevoel weer ga leven dat ik m'n hoofd verlies. In m'n hoofd hou ik alles klein. Maak niets te groot. Alles in hap klare brokjes. Zodat ik alles kan handelen. Letten op de rust. Positiviteit, kracht. Negatieve punten zo min mogelijk toe laten. Leven in het moment en vooral niet verder. Controle. Maar m'n lijf is niet meer van mij. Voor nu.

Beseffen dat je de beste echtgenoot en zoon hebt die op de aarde rondlopen. Veel vrouwen zeggen dat over hun man en zeker over hun kind. Maar iedereen jokt. Ik ben de gelukkige vrouw die mag zeggen dat zij de beste echtgenoot en zoon heeft die er op de aarde rondlopen. Alles wordt besproken. Alles wordt opgepakt. En ze zorgen zo goed voor me. Ik ben hierin de gelukkigste vrouw op aarde. 

Beseffen dat de covid op z'n retour is en ik me beter voel. Beter is natuurlijk niet het juiste woord in deze situatie. Maar het klopt. Als de laatste 2 weken gaan zoals de laatste week dan lukt het me. Want dit is te doen. Het verschilt wel per dag en soms per uur. Maar ik voel me beduidend beter dan met de covid. En dat geeft ook rust. Af en toe wat dingetjes doen. Een wasje, iets opruimen, iets schoonmaken en weer gaan zitten. Genieten van de tour de france. En energie bewaken. Maandag met m'n mams naar de Boet. Rolstoel ingezet voor energie besparing en even een top middag gehad zonder al te veel energie verlies. Even eruit. Even doen alsof er niets aan de hand is. Heerlijk. En dan pakken we gewoon de rolstoel. Fuck die shit. Als dat me helpt om energie te besparen en iets te doen waar ik juist wat energie en vitamines van krijg. Prima!!! Doen we dat gewoon. 

Beseffen, na een bezoek aan de diëtiste, dat het enorm goed gaat. Afvallen, maar niet op spieren. Wel op vet. En dat is prima. Spieren niet afgebroken en de eiwitten zijn super. Vocht goed. Dus ook qua eten en mn suiker gaat het prima. Vanaf januari van de 94.5 naar 85.7. En gaat het super goed. Goede eetlust en goede keuzes.

Beseffen dat het goed gaat zoals het nu gaat. Het harde werken loont. En never change a winning team. Dus we gaan gewoon door met hoe we bezig zijn. 

Volgende week proberen om mee te gaan met het personeelsuitje. Vrijdag proberen om te gaan genieten bij onze vrienden die voor ons een avondje hebben geregeld. En vrijdag komen 2 collega's even langs. M'n zusje die weer terug komt van vakantie. Kleine momenten om naar uit te kijken. Kleine momenten zoals afgelopen zaterdag waar we zo genoten hebben. Energie opdoen. Maar alles onder voorbehoud. Want morgen kan het weer anders zijn. Maar elk goed moment is een top moment. En we genieten dan 3 dubbel en dwars.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Littekenen

Herrijshindernisje

Geen tied meer