Duivelse engelen

 De engel en de duivel. Een wereld apart. Of toch niet. 

De engel, vol liefde, hoop en geloof. Woorden die horen bij een engel. En woorden die horen bij een periode van voorspoed of in ieder geval van hoop en positiviteit. 

De duivel, rebel, afgunst en oordeel. Woorden die horen bij de duivel. Woorden die horen bij een periode van tegenspoed of in ieder geval van kwaad en negativiteit.

Ze kunnen niet verder uit elkaar liggen. Kan het dat je ze beiden voor je hebt? Ene moment de engel en het volgende moment de duivel? Ze zeggen dat de engel op je schouder rechts zit en de duivel links. Dat is dan toch meer dichterbij elkaar dan ik dacht. Dus, ze hoeven maar om je neus te kijken en ze zien elkaar. Let the fighting begin. 

We zijn daar. Na alle weken die we gehad hebben. En dat zijn er wat. 18 weken na de diagnose. We zijn daar waar de engel en de duivel elkaar treffen. De benen gaan wijd en de splitsing is daar. Je staat in een spagaat. Links om naar de engel? Maar ook daar staan ineens speren en doornenbossen. Oké, dan maar naar de duivel. Het vuur en de hitte is ook niet prettig om voor te kiezen. En nu? Wat kies je? Wat is het beste? Welke is de beste voor de situatie waar ik in ben beland?

En wat als die duivel en engel willen dat je beslissingen maakt? Hoe ga je daar mee om? Kies je voor jezelf of toch niet? Kies je voor jezelf dan zet je iemand anders onder druk of in een situatie die niet wenselijk is? Ook al weet je dat je in deze situatie voor jezelf moet kiezen is dat dus niet altijd goed of prettig. Maar kies je voor de andere optie geeft dat net zoveel voor en nadelen. Je zet jezelf opzij en je geeft de ander de gewenste ruimte. Is dat juist in een periode die zo zwaar is en zoveel vraagt van je? Dus wat is wijsheid? Hoe ga je de duivel en de engel op 1 lijn krijgen? Hoe buigzaam, flexibel kun je nog zijn in deze kanker periode? 

Ja, ik noem maar zoals het is. Deze kanker periode. Je vraagt er niet om. Je hebt er niet voor geleerd( oké een beetje, maar je snapt me). Je hebt liever een functie elders, zeg maar. En toch moet je er maar mee dealen. Ik heb net gezegd dat de kanker op zich niet zo erg is. Nee, echt niet. Valt best mee als je je koppies goed hebt, de onderzoeken gewoon ondergaat en elke woensdag even een naald in je ader laat zetten. Ja, je bent wat moe en voelt je beroerd af en toe. Maar je doet het want je weet dat het moet. Net als naar school gaan of je werk. Of de tandarts. Ook die doe je omdat je weet dat het moet. Kom op lezers, jullie weten dat het zo is. En zo is de kanker ook. Ja, vervelend maar ik moet er nou eenmaal doorheen. En dat gaat. Het is alleen alles er omheen! En dat is zoveel. Men (en de mensen die het betreft snappen m meteen), de mensen om mij heen hebben last. Hebben last om los te laten. Mij los te laten. Ik heb kanker. En er zijn zoveel mensen die zoveel van me houden. Zij hebben het lastig in het dagelijks leven. En dat heeft met mijn ziekte te maken. Ik weet dat ik er niets aan kan doen en dat je het niet kiest. Het kiest jou. Dus schuldig voelen mag ik eigenlijk niet. Maar dat gevoel heb ik wel. Stom he? Dat gevoel hebben dat ik dat bij anderen veroorzaak. Queen Elisabeth zei het zo mooi. En dat is ook zo. Als je zo veel van iemand houdt doet het ook zoveel pijn. 

Afgelopen maandag ben ik naar de diëtiste weer geweest. Nu ik minder eet dan de eerste weken van de chemo's, weet je dat als je nu 2 kilo bent aangekomen, dat het vocht is. Ik ga dus Vocht vasthouden. En daar is geen oplossing voor. In de gaten houden. Mijn hart heeft het ook wat lastiger. Die sinus knoop die ervoor zorgt dat dat bloed rond pompt, vind extra vocht in het bloed lastig. Dan moet het harder werken. Ook daar op letten. En toch hebben we dinsdag, tijdens overleg met de oncoloog besloten de chemo weer te verhogen. Nu naar 90%. Even proberen de laatste chemo's zo hoog mogelijk te eindigen. Dinsdag middag in het AVL even verplicht 20 minuten stil liggen in de MRI. En gister weer chemo gehad. Nummer 6/12. Ik voel me oké. Hoofd redelijk oké. 

Nu uitkijken naar zaterdag. Zaterdag is de dag van de pink ribbon damtotdam wandeltocht.  Bijna 600 euro aan sponsorgeld binnen gehaald!! Wat een super bedrag. Er kan nog meer bij. Dus wil je ons helpen om die 600 euro te halen? Kijk op de volgende pagina: https://pinkribbon.damtotdamwandeltocht.nl/fundraisers//teamcindy

Wil je op de valreep nog mee lopen? Contact me persoonlijk even. Wil je ons aanmoedigen? We vertrekken rond 9.30 vanuit het start park in zaandam. Ook die informatie is terug te vinden op de site. Wil je bij de finish op ons wachten?? Laat het me weten. 

Zondag gaan we kijken bij Apollo in Hensbroek. De derby tegen KSV. De kenners onder ons weten wat dat in houd. De huidige club van John tegen de oude club van John. 

En dan begint weer een nieuwe week. Ronde 7/12. 

Let's go! 

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️