Wat? Kunt u dat nog 1x herhalen?

 Het volgende bericht heb ik geplaatst in onze inner-circle app en op Facebook. Voor wie het nog niet weet:

Oké, lieve allemaal. Hier komt een lang bericht. Ik hoop dat jullie het allemaal gaan snappen. Zo niet, laat maar weten dan leggen we het op een andere manier uit. 

Oké komt ie:

Vandaag naar het avl (antoni van leeuwenhoek)geweest.

Uitslag van MRI en bespreken operatie.

Uitslag MRI:

Borst tumor is niet meer traceerbaar.

Ja, lees het nog maar een keer: 

Borst tumor is niet meer traceerbaar.

🥳🥳🥳🥳

Oksel massa is ook aanzienlijk geslonken.

🥳🥳🥳🥳🥳

Wat betekend dat nu?

Eind november, begin december is de operatie gepland.

Wat betekend dit goede nieuws voor de oksel?

Volgende week laat ik een biopt nemen uit de klier die de voordeur is van de klieren die zo aangetast waren. Hiermee help ik de chirurg om tijdens de operatie nog een beter beeld te geven van de oksel.

Tijdens de operatie gaat ze nog een onderzoek doen bij die klier die ik de voordeur noem. Als tijdens de operatie blijkt dat de voordeur geen kanker bevat, hoor ik bij de 5% waarbij de oksel NIET hoeft te worden leeg gehaald. Heeft de voordeur klier wel kanker? Dan hebben de klieren in mijn oksel dat ook en worden de klieren in mijn oksel verwijderd. We weten dat dus pas NA de operatie. Maar dit ziet er beter uit dan een paar maanden geleden waarbij ze aangaven dat ik er niet van uit moest gaan dat de klieren schoon zouden worden. 

De borst:

Ook daar ziet het er nu ineens een stuk beter uit.

Volgende week heb ik een gesprek met de plastisch chirurg over de borst. Er zijn 3 scenario's waar ik uit mag kiezen. 

1: hij is toch weer terug van weggeweest: de borst besparende operatie! Kleine snede in de borst, weefsel op kweek. Toch nog onrustige cellen? 2e operatie en toch nog borst er af.

2: snede onder tepel, borst weefsel geheel verwijderen en direct opvullen met siliconen. Nadelige gevolgen kunnen zijn bij de bestraling: ontstekingen, dode huid die ze moeten verwijderen of zelfs het weer moeten verwijderen van de siliconen. 

3: toch gehele borst amputatie en hopen dat het na de bestralingen nog gereconstrueerd kan worden. 

Deze keuze moet ik maken na gesprek met plastisch chirurg. Dat wordt nog best lastig. Wat wil ik.

Maar voor nu? Beter nieuws hadden we niet kunnen krijgen. Of ik nu mijn borst wel behoud of niet. Of ik mijn oksel wel met klieren houd of zonder. De chemo doet zijn werk en de overlevingskansen zijn enorm gestegen vandaag. We gaan het even vieren samen.🥳🥳

Oh ja, mijn chemo mag terug naar 80%. Gewoon omdat het kan. Even een klein stapje verlichting de laatste 5 weken. 

Ik ben blij en klaar voor de rest van het schema. 🐯🐯🐯

------‐-------------------------‐

Vandaag, 27 september. The day after.

Ik ben aan het opruimen en het uitzoeken. Maanden niets in huis kunnen doen. Je moet nu even niet met een witte handschoen over de vloer of over de meubels. Geen tijd en energie voor. Af en toe even met zo'n zwiffer dingetje even het stof weg en even stofzuigen. De tuin? Tarzan zou er z'n gang kunnen gaan, zeg maar. Ik ben al een tijdje zover dat ik denk: degene die er last van heeft mag langs komen en aan het werk gaan. Ik doe het nu even niet. 

Tijdens het uitzoeken en opruimen even de kaarten geteld die op de kast staan. 86! 86 kaarten van mensen die ons kennen. Die ons een hart onder de riem steken. Die laten weten dat ze aan ons denken. Sommigen onverwacht, veel met teksten waar je spontaan van staat te janken zo mooi. Stuk voor stuk 86 fantastische kaarten die ik met liefde nogmaals lees. Het opruimen gaat zo voor geen meter opschieten.  Het brengt me naar gister. 

John en ik zitten in de wachtkamer. We vragen elkaar wat we denken en wat we hopen. Wat zal de uitslag van de MRI zijn? We denken samen dat het hetzelfde is gebleven en hopen op iets van verbetering. Hebben daar zo vrede mee. We hebben het niet over de andere kant. Achteruitgang. Ik heb daar allang over nagedacht. Ik heb het niet hardop gezegd. Dacht aan mijn lijf te voelen dat het de verkeerde kant op ging.  Overal pijntjes, onrust, steken, last. 

We worden naar binnen groepen en voor ons zit de chirurg. Een vrouwelijke arts die ons hartelijk begroet en naar het hokje heeft begeleid. We gaan zitten en ze begint te vertellen. Ze heeft de uitslag van de MRI. Ik ben blij dat we daar direct mee beginnen. Je kunt het maar gehad hebben. Ze zegt: op de MRI is de borst tumor niet meer traceerbaar. In een klap is het stil in mijn hoofd. John en ik kijken elkaar aan. We kijken weer naar de arts en vragen tegelijk: ehh, wat? Kunt u het nog 1x herhalen? Ze herhaalt het en voegt er aan toe dat niets in mijn borst meer oplichtte. In 1 seconde schakel ik over naar mijn overleving en rationele brein. Helder en gefocust blijven! Er komt nog meer hele belangrijke informatie. En door.....

Ik luister nu, 27 september, 10 voor 3 in de middag naar het laatste album van Queen. Ik schrijf de blog, die me eigenlijk alweer veel te lang wordt. Zit nu wel in mijn gevoel en nog komt dat besef niet. Het besef dat ik echt degene ben die kanker heeft, die ziek is van de behandelingen, die gister mega goed nieuws heeft gehad, het komt niet. Het besef is er gewoon niet. Het is er niet. En dat is prima. Want ik zit in een kracht. Een enorme heftige, machtige kracht. En een bijna onwankelbaar evenwicht. Een oergevoel die me in het moment houdt. Die me recht houdt. Die me krachtig en gefocust houdt. Die me positief houdt. Die me licht houdt. Is dat ook wat de kanker heeft doen besluiten dat het in deze meid niet kan blijven zitten? Gooi er complot theorieën tegen aan. Vind er het jouwe van. Ik ga door op mijn weg. Het gaat wel lekker zo. Mijn weg leidt ergens toe. Ik ben nieuwsgierig naar de volgende afslag. 

Nog 5x chemo! En dan een nieuwe periode breekt aan. Die periode begint nu ook steeds meer vorm te krijgen. Ook daar ben ik klaar voor. Stap voor stap. 

Cin hoe voel je je vandaag? Alsof ik een mega power bezit. Groter, sterker dan ooit!