De linksom-, rechtsom wals.

 1, 2, 3, 1, 2, 3, en rechtsom, 2, 3, 1, 2, 3.

De ballroom dansers onder ons hebben uit de titel en de eerste zin, allang de weense wals gehaald. Onmiskenbaar, de muziek van bijvoorbeeld dhr Strauss, die zelfs in de wc en de lift in Wenen te horen is. Wenen, mooie oude stad met mooie gebouwen een een mooie geschiedenis. Samen met m'n moeder ben ik er een heel weekend geweest en hebben we Sisi opgezocht. Helaas niet in haar mooie paleis even buiten Wenen, maar in haar grafkelder, naast haar geliefde Frans Jozef. 

Linksom, 2, 3, rechtsom, 2, 3. Dan een tijdje linksom en dan een tijdje later weer rechtsom. Dat kenmerkt wel de periode vanaf de diagnose tot nu. Constant bijstellen van doelen en maken van andere keuzes. Constant. Elke week of in ieder geval om de week is er wel een onderzoek of gesprek die de route weer veranderd. En nu? Nu is even m'n potje vol. Vandaag is weer de route veranderd en moeten de keuzes weer worden herzien. Wetende dat er volgende week weer nieuwe info komt die weer een ander licht op de situatie werpt en ik weer opnieuw naar de keuzes en de info moet kijken. En dat de keuzes misschien weer gaan veranderen. Ik weet het even niet meer. 

Ik zit op de bank nadat we vandaag voor de 2e keer deze week de rit naar het AVL hebben gemaakt. Gesprek met de plastisch chirurg. De info die hij heeft is nog onvolledig, zo bleek uit ons gesprek. Er volgt volgende week een 2e gesprek met zowel de chirurg als de plastisch chirurg. Het wordt nu tastbaar. Op de 1 of andere manier is mijn kanker ineens zichtbaar en tastbaar en onmogelijk om er voor te verschuilen. Hoe leg ik dit uit. Chemo? Prima. Moet gebeuren en wat merk ik er nou van? Tijdens infuus niks en ja je bent een beetje ziek. Tja. Maar nu moet ik gaan beslissen. Borst besparende met risico's. Borst uitscheppen en implantaat (siliconen) met risico's. Borst er af en later reconstructie met enorm veel risico's? Of Borst eraf en zo laten. Steek je hand maar op als je voor mij de oplossing hebt en er ook voor zorgt dat ik je geen ass-whooping kom geven als het in de toekomst de verkeerde keus blijkt. Ik geef het mezelf te doen zeg. Oh en graag binnen een week beslissen..... Zie ik nou toch ergens een hand omhoog?? Oh nee, toch niet. Nee, die hand mag ook niet omhoog komen. Van niemand. Want er is er maar 1 die deze keus moet maken. Dat ben ik. 

En daar gaat het emotionele potje. Hij stroomt over. Even, want we moeten door. Maar hij overstroomd nu een keer even echt. Bij voorbaat even excuus voor iedere lieverd die gelovig is. Sla de volgende regels even over en lees weer verder als de tekst een stukje is verschoven.... gloeiende godverse tyfus kut kankerzooi!!! IK WIL DIT NIET! Ik heb al zo veel gevochten in mijn leven. Ik wil gewoon even simpel. HALLO! IK BEN GODVERDOMME ZO KLAAR MET DAT VECHTEN! LAAT ME!!!

Adem in en adem uit. Adem positieve gedachten in en zwarte negatieve gedachten weer uit. Goed zo cindy, het gaat prima zo. 

Doet me even denken aan die klote verpleegster die mijn weeën opwekkers via infuus nog hoger zette en ik schreeuwde: dat red ik niet!! Ik hoor haar nog zeggen: Adem in en adem uit. Goed zo cindy, het gaat prima zo. 2 uur later lag ik bewusteloos in de O.K. voor een ruggenprik. Want je snapt het al. Cindy redde het inderdaad niet. Nu, 21 jaar en een dito jarig kind later....

Even m'n hart uitgestort bij lieve man en later in de avond bij lieve mam, ziet het leven er toch weer anders uit. Even met m'n tante gesproken die eigenlijk iets heel anders wilde weten. Maar je weet hoe dat gaat als je elkaar een tijd niet hebt gesproken. Ruim een uur later......tijd voor een stukje appeltaart.

Tijdens het eten van de appeltaart even een paar tiktok filmpjes gekeken. Ik kwam een filmpje tegen van iemand die de volgende sketch had gedeeld. Kathy Buckley-inspirational speaker. Link: https://youtu.be/RwhVslaotNA 

Let op de tekst. Die tekst. Ik ga hem nog een paar keer lezen en luisteren. Wat een leven heeft zij gehad. Ook zo'n gevecht. Ik zeg de laatste tijd: als ik boven kom he, op die wolk, dan sla ik mijn opa er met een geweldige vuistslag van af. Waarom? Hij zei altijd: je krijgt op je bord wat je aan kunt. 

Wetende dat mijn lieve opa zich nu een huilbui lacht, weet ik dat die sketch voor mij precies het juiste aangeeft. Je hebt een keuze. En this to shall pass. Alles gaat voorbij. Maar je hebt een keus. En na zoveel shit in het leven, pak ik het leven en ga ik een keus maken voor het leven. Of het nou de easy way out is of de ik-laat-nog-even-mijn-spierballen-zien keus, ik ga ervoor. Ik kies het leven. Het leven kiest mij niet. Daar ben ik klaar mee even. En wat IK beslis is mijn beslissing. Linksom of rechtsom. En wie daar iets van vind? Boeieh.. En vind je hier iets van? Dan had je je hand moeten opsteken. Maar omdat niemand een keus over mijn leven kan maken, blijven alle handen naar beneden. En zo hoort het ook. 

Linksom of rechtsom, mijn leven is als een wals en ik leid!

Normaal sluit ik af met zo'n krachtige one-liner zoals de vorige zin. Maar ik heb nog 1 ding die ik echt niet mag vergeten te vertellen. Voor het eerst hebben wij iets gepland voor volgend jaar! Volgend jaar!! Wie had dat gedacht. Wij(John 13-10, Cin 15-10), krijgen voor onze verjaardagen van onze zoon twee kaartjes. Vandaag werd bekend dat mijn favo band aanstaande maandag 10 oktober om 12 uur de kaart verkoop laat starten van hun 15 jarig jubileum concert op 29 april 2023 in de ziggo-dome. Maar als trouwe volger mocht ik vandaag al kaarten kopen. Robert heeft twee kaarten gekocht voor Chef Special en staan we op het eerste balkon te springen volgend jaar!! Waaaaaah dikke tranen. We gaan weer plannen!! De emoties gaan vandaag van.....links naar?? Juist..

❤️