Lentefris

De Lente schoonmaak zorgt dat je hele huis weer schoongemaakt is in de kleinste hoekjes en gaatjes. Gordijnen gewassen en drogend op het wasrek in de tuin bij een flauw lente zonnetje. Een beeld dat te mooi is om waar te zijn. Klopt. Bij mij nog geen voorjaarsschoonmaak. Nog geen gordijnen in de was en nog niet op de knietjes met een vochtig doekje in de hoekjes. Dat is energie wat je even moet hebben. En hoewel het goed gaat met de energie blijven de kleine hoekjes en gaatjes nog lekker even zoals ze zijn en hangen de gordijnen nog prima aan het plafond. 

Ik maak op een andere manier schoon. Ik maak schoon schip. De definitie van dat gezegde is het verleden achter je laten of vergeten. Dat laatste gaat niet lukken. Maar achter me laten is het proces waar ik nu in zit, denk ik. Vorig jaar zat ik midden in de bestralingen. Dus over een week of twee is dat ook een jaar geleden. In september pas terug komen voor scans.  En ik heb van de week nog weer goed nieuws gehad. Ik moest voor een botscan. In verband met de hormoontherapie. Die therapie geeft botontkalking als grootste bijwerking. Om dat te voorkomen slik ik vitamine D en calcium. Om in de gaten te houden hoe het met mijn botten is gesteld heb ik een paar weken geleden even een scan gehad. Om mijn botdichtheid te meten. De meting was boven gemiddeld goed. De internist vertelde dat hij in mijn situatie niet zulke sterke botten ziet en dat de dichtheid dan vaak minder is. Het was echt boven verwachting. Dusdanig dat ik pas over 2 jaar weer gemeten hoef te worden. Wel over een half jaar even korte controle op die hormoonpil. Beter! Dit jaar dus nog maar 2 afspraken in het AVL. Kan daar wel aan wennen. 

Ik heb van deze pil ook geen last. Nou ja, geen last, die opvliegers zijn weer gezellig terug. Mijn kleine gewrichten zoals die in m'n vingers zijn vervelend aan het doen en het slapen gaat weer met horten en stoten. Als we dat even opzij zetten gaat het goed. Ik moet het nog 9 jaar volhouden. En zoals dat nu gaat denk ik dat dat lukt.

Vandaag weer bij de fysio geweest. En ik heb last. Last van mijn linker arm. Ik merk dat ik mijn oefeningen niet meer elke dag doe. Fysio Jasper steld me gerust. Hij legt uit dat in mijn proces er heel hard gewerkt wordt op alle vlakken en dat een hoofd maar zoveel aankan. Mijn hoofd heeft er even geen ruimte voor. Misschien denk je nu bij jezelf: hoezo heb je er geen ruimte voor? Je weet toch dat het beter is voor je herstel en voor je littekens? Ja, klopt, er zijn even wat meer dingen gebeurt de laatste paar weken die energie vergen. En om dan ook nog je oefeningen te doen is gewoon te veel. Ja, ik snap het ook niet. Ik zit nog steeds in die herstel periode en die gaat dus gepaard met kiezen. En soms kun je niet kiezen omdat dingen gebeuren. En dan wordt er dus voor je gekozen. Dan wordt die keuze gemaakt en bepaald de dag dus welke dingen er wel en welke dingen er niet kunnen. 

De verjaardag van Robert en dagje Amsterdam met mijn moeder gingen dus wel. Door de vermoeidheid daarvan gingen de oefeningen dus niet. Zo ging het leren voor examen stoelmassage wel, en de oefeningen even niet. Nu de rust er weer is gaan we deze week de oefeningen ook weer oppakken. Eigenlijk moet je het zo zien. Ik ben de afgelopen 2 jaar niet meer zo bezig geweest met multitasken. En dat kost nu veel moeite om dat op te pakken. 

Even kinkje in de kabel? Nee hoor. Het gaat heel erg goed. Ben ondertussen 2x 5 uurtjes aan het werk. Lees, aanwezig. En zou deze week weer m'n oude massage cliënten verwelkomen, alleen heb ik even met m'n pink een bepaalde verkeerde beweging gemaakt zodat ie flink is gekneusd. Van die linker arm natuurlijk. Even nog rust inplannen. En die rust is ook even nodig dus kennelijk. 

Ik fiets ook weer langere stukken. Al 2x op de fiets naar m'n werk geweest en een keer op visite. Ook met de fiets heen en terug. En ook dat was weer een overwinning. Normaal draai je je hand niet om voor 25 minuten op de fiets, nu is het of je net van je zijwieltjes af bent. En aangezien ik geen trapondersteuning of elektrische fiets heb, is het nog niet lekker fietsen maar best even afzien. Ik fiets dus alleen bij mooi weer en geen wind. 🤪😁 

Er openen kansen en mogelijkheden. Zo ook een kleine cursus stoelmassage. Hoofd aanzetten. Leunen op alles wat je weet van de zorg en de sportmassage en vertrouwen op je kunnen. Gaan voor een 5.5 op zowel theorie als examen en dan gewoon slagen met een 9.5 en een 10-. Kan ik mooi gebruiken in de toekomst. Als ik echt beter ben en weet wat ik worden wil als ik echt groot ben later.

Want hoewel ik niet meer slaap in de middag, werk weer een beetje oppak, steeds beter in mijn energie kom en het leven weer een beetje kan opstarten ben ik nog lang niet 100%. Alles moet nog steeds worden afgewogen en keuzes maken. Ik wil elke week met vrienden afspreken. Ik wil elke dag weer van s'ochtends vroeg tot s'avonds laat bezig zijn. Ik wil zoveel doen. Zolang ik nog steeds niet kan kiezen om mijn huishouden zelfstandig te doen en elke dag mijn oefeningen, hoe belangrijk ook, is de weegschaal mijn beste vriend. En blijven we keuzes maken en letten op de energie. 

Hoewel ik die weegschaal, net als bij het meten van mijn gewicht, best wel eens help om het er net even lichter uit te laten zien dan het in werkelijkheid eigenlijk is. En wie heb ik ermee? Juist, mezelf. Maar! That's part of living. En wat leef ik graag.

Elke dag sta ik nog steeds op met een dikke vette lach op mijn smoel. Ik adem nog. Ik leef nog. Ik mag nog! En we plannen weer leuke dingen.

Volgend weekend, Liverpool legends-Ajax Legends

Paas weekend, Robert werken op de toekomst bij de Future cup bij Ajax

Pinksterweekend, Roparunweekend! 

17 juni 25 jaar getrouwd.

We hebben weer leuke dingen in het vooruitzicht. I love it!

John en ik willen iedereen bedanken die ons hebben geholpen met het kopen van de Roparun loten. 

En we willen weer even laten weten dat we elke dag denken aan iedereen die dat op dit moment nodig hebben. Veel mensen om ons heen verdienen even een ❤️onder de riem. Of een brandend kaarsje. Kijk naar elkaar om. Probeer iemand te laten weten dat je aan ze denkt. Al is het maar een klein app berichtje of een hartje. Het leven is fragiel. 

❤️